Go to main content

Klein maar dapper: het meisje met haar prothese

Gezondheid Revalidatie
Libanon Syrië
Wat gaat er om in het hoofd van een 8-jarig kind van wie het been werd geamputeerd? Op het eerste zicht geen zorgen: Sydra loopt, speelt en danst dankzij haar prothese. Maar de situatie blijkt niet zo eenduidig. Een portret van een meisje dat hoopt dat op een mooie dag haar been terug zal groeien.
Een kinesist van Handicap International helpt Sydra met haar prothese

Wat gaat er om in het hoofd van een 8-jarig kind van wie het been werd geamputeerd? Op het eerste zicht geen zorgen: Sydra loopt, speelt en danst dankzij haar prothese. Maar de situatie blijkt niet zo eenduidig. Een portret van een meisje dat hoopt dat op een mooie dag haar been terug zal groeien.


Sydra is geboren in Syrië als kind van een Syrische papa en Libanese mama. Ze bracht er haar kleuterjaren door zoals ze voor elk kind horen te zijn: blij en zorgeloos. Het Syrische conflict maakte daar echter abrupt een einde aan: begin 2012 sloeg haar familie op de vlucht voor het oorlogsgeweld en trok weg uit woonplaats Douma om de veiligere oorden van de Bekaavallei in Libanon op te zoeken.

De aanrijding

Aanvankelijk van plan er hoogstens enkele weken te blijven, bleek al snel dat de Syrische crisis zou aanhouden en het gezin zou dwingen langer in hun appartement in Libanon te blijven. De vader besloot werk te zoeken, Sydra en haar grote broer gingen terug naar school en het gezin kon gerund worden dankzij een eerder zorgvuldig opgebouwd potje spaargeld.


Levens die stilaan terug vorm begonnen te krijgen, werden in juli 2013 voor een tweede keer overhoop gehaald. Wanneer Sydra en haar broer te voet langs straatkant liepen op weg naar de markt, werden ze door een auto van de weg gemaaid. Hoewel de beide kinderen meteen naar het ziekenhuis werden gevoerd, overleed de broer een week later aan zijn verwondingen. Sydra kon gered worden door een amputatie van een deel van haar linkerbeen en een huidtransplantatie van haar rechterbeen.

“Het was een bijzonder traumatiserende gebeurtenis voor Sydra”, zegt haar mama. “Ze riep constant de naam van haar broer. De dokters hebben haar kalmeermiddelen moeten geven om haar tot rust te doen komen.” Zelf houdt ze zich sterk om haar kinderen bij te staan in hun verdriet. “Op een dag heb ik Sydra meegenomen naar het graf van haar broer. Nu gaan we af en toe. Ik weet niet of ze de toestand accepteert, maar ze is in elk geval kalmer. Ze denkt nu dat haar broer op haar wacht in het paradijs.”

Nooit meer zo snel

In januari kwam een van de vrijwilligers van de informatienetwerken van Handicap International de situatie van Sydra op het spoor en signaleerde ze aan de urgentiedienst. Een mobiel team ging daarna bij Sydra op bezoek om haar revalidatienoden te evalueren. Zij stelden vast dat fysieke revalidatiesessies nodig zouden zijn om het meisje voor te bereiden op haar prothese, die twee maanden later zou volgen.

Dankzij haar prothese kan Sydra ondertussen terug lopen, spelen en dansen. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht wanneer Sydra met haar Syrische nichtjes en Libanese vriendjes optrekt. Over haar fysieke beperking zegt ze niet veel, behalve dat ze het jammer vindt nooit meer zo snel te kunnen lopen als de rest.

Toch blijft het team van Handicap International aandachtig voor de manier waarop Sydra haar prothese ervaart. Sinds kort spreekt ze erover dat ze haar prothese niet meer zal gebruiken, omdat haar been toch terug zal groeien. Het wijst er duidelijk op dat Sydra psychosociale steun zal nodig hebben om de prothese te aanvaarden. Het Handicap International-team stelt op dit moment alles in het werk om deze psychologische sessies te kunnen geven.

Klein maar dapper

Binnenkort moet Sydra opnieuw een chirurgische ingreep ondergaan. Zoals alle kinderen op 8-jarige leeftijd, groeit ze snel en de stomp aan haar been moet daaraan worden aangepast. Twee weken platte rust zullen volgen, voordat ze vervolgens aan haar revalidatiesessies mag beginnen. Psychosociale steun zal ook in deze periode broodnodig zijn. Handicap International zal Sydra in dit proces bijstaan.

Hoop is er zeker: Sydra beschikt over de - typisch kinderlijke - gave om bij momenten alles te vergeten en ondanks haar situatie blij en zorgeloos door het leven te wandelen.

 

Meer over dit onderwerp

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"
© Davide Preti/HI
Revalidatie

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"

Een infectie aan haar been na de aardbeving, kostte Maryse (44) bijna 10 jaar geleden haar rechterbeen. Haar handicap heeft haar echter niet kleingekregen.

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput."
© Gilles Lordet / HI
Mijnen en andere wapens Revalidatie

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput."

Suad Al-Qadri werkt als psychosociale hulpverlener voor HI in Sana’a, de hoofdstad van Jemen. Ze vertelt over de mentale toestand van de patiënten die door HI geholpen worden en de gevolgen van bombardementen op de psychologische gezondheid van de bevolking.

Bangladesh : « We zijn afhankelijk van de hulp in het kamp» Revalidatie

Bangladesh : « We zijn afhankelijk van de hulp in het kamp»

In een hoek van het vaste revalidatiecentrum van Handicap International in het Ukhiya-vluchtelingenkamp zit de 6-jarige Hamas. Hij werd door een hersenverlamming getroffen toen hij één jaar was. Hij staat vandaag in het middelpunt van de belangstelling omdat hij een revalidatiesessie volgt met Redwanul, kinesitherapeut van Handicap International.