Go to main content

“Dat ik verlamd was, maakte me niet uit”

Syrië
Een verloren kogel raakte Najah in de schouder. Daardoor raakte de zestienjarige Syrische verlamd. Samen met haar dochtertje kon ze vluchten naar Libanon, waar teams van Handicap International haar nu begeleiden.Najah werd verrast door een kogelregen toen ze samen met haar dochtertje van vijf maanden en haar schoonzus op de vlucht was voor de gevechten.
verlamde moeder verzorgt haar kindje

Een verloren kogel raakte Najah in de schouder. Daardoor raakte de zestienjarige Syrische verlamd. Samen met haar dochtertje kon ze vluchten naar Libanon, waar teams van Handicap International haar nu begeleiden.


Najah werd verrast door een kogelregen toen ze samen met haar dochtertje van vijf maanden en haar schoonzus op de vlucht was voor de gevechten. “Verschillende kogels raakten onze taxi. Ik schreeuwde naar de chauffeur dat hij rechtsomkeer moest maken, maar hij luisterde niet. Wanhopig hield ik mijn dochtertje Rawaa in de armen om haar te beschermen. Ik kreeg een kogel in de schouder … Zodanig in paniek was ik, dat ik het niet eens had gemerkt. Ik zag enkel het bloed en dacht dat mijn kind verwond was. Daarna raakte ik bewusteloos. Een maand lang heb ik in coma gelegen.”

Toen Najah wakker werd, leed ze aan geheugenverlies. “Ik dacht dat mijn dochtertje dood was. Mijn man toonde me nochtans foto’s waaruit bleek dat ze in leven was. Ik kon het niet geloven. Ik geloofde niemand. De dokters vertelden me dat ik nooit meer zou kunnen stappen, maar op dat moment maakte dat helemaal niet uit. Het enige dat telde was mijn dochter. Ik kan niet beschrijven hoe ik me voelde toen ik haar eindelijk terugzag! Ik bleef haar maar aanraken om er zeker van te zijn dat ze in goede gezondheid was.”


Najah wou nog slechts één ding: Syrië verlaten om haar dochter in veiligheid te brengen. Haar schoonmoeder was ook verwond geraakt. De situatie was niet langer houdbaar. Een week later was het zover. Najah, haar schoonzus en Rawaa sloegen op de vlucht. Rawaa was nog te jong om papieren te hebben. Daarom verstopte Najah haar dochtertje bij elke grenspost aan haar voeten.


Toen Najah’s man ontdekte dat ze verlamd was, begon hij haar te verwaarlozen. Gelukkig ontmoette ze de teams van Handicap International. “Ik had het heel moeilijk. Ik was zo blij dat er mensen naar me wilden luisteren. Nu nog, vier maanden later, bel ik mijn psycholoog wanneer ik het moeilijk heb.” Dankzij die psychologische steun en de rolstoel die Handicap International haar heeft gegeven, is Najah weer positiever.


Sinds juni krijgt Najah kinesitherapie. Op termijn zal ze ook een lichtere en soepelere rolstoel krijgen. Dan zal ze alleen met haar dochtertje, dat intussen twee jaar is, de deur uit kunnen. In afwachting begeleiden de teams van Handicap International haar af en toe. Tot aan het strand bijvoorbeeld, zodat ze de zee kan zien.

Meer over dit onderwerp

"Stop het moorden. Stop deze misdadige oorlogsmachine!" Mijnen en andere wapens Noodhulp

"Stop het moorden. Stop deze misdadige oorlogsmachine!"

Handicap International veroordeelt de bombardementen op het belegerde Oost-Ghouta. De gewelddadige escalatie van de bombardementen in Oost-Ghouta in Syrië heeft de voorbije 72 uur geleid tot meer dan 200 dodelijke slachtoffers. De infrastructuur – vooral ziekenhuizen en schuilplaatsen – werd zwaar beschadigd. 
Syrische burgers moeten hun verblijfplaats herhaaldelijk en voor lange tijd verlaten Mijnen en andere wapens

Syrische burgers moeten hun verblijfplaats herhaaldelijk en voor lange tijd verlaten

Handicap International publiceert haar nieuwe rapport Everywhere the bombing followed us. Het rapport Everywhere the bombing followed us is gebaseerd op getuigenissen van 205 Syrische vluchtelingen in Libanon en toont aan dat de burgers herhaaldelijk gedwongen worden hun verblijfplaats te verlaten door de bombardementen.
"Alles is verwoest" Noodhulp

"Alles is verwoest"

Tijdens een bombardement in het Syrische Idlib eind 2016 kwam de helft van het gezin van Hussein om het leven. Hussein, 15 jaar, verloor een been. Hij vluchtte naar Libanon, waar hij vandaag geholpen wordt door een team van Handicap International. “Ik kan niet meer aan de toekomst denken. Ik heb geen toekomst meer.”