Go to main content

Cuba: Integratie als uitdaging

Integratie
Cuba
Handicap International is sinds 1998 actief in Cuba. Aanvan- kelijk ondersteunden we een orthopedisch centrum, maar sindsdien zijn de projecten sterk geëvolueerd. Zo werken we samen met drie verenigingen: ACLIFIM (Organisatie voor Personen met een Lichamelijke of Motorische Handicap), ANSOC (Nationale Dovenvereniging) en ANCI (Nationale Blindenvereniging). Samen organiseren we onder meer projecten rond beroepsopleidingen of gebarentaal.
Cuba: Integratie als uitdaging

Handicap International is sinds 1998 actief in Cuba. Aanvan- kelijk ondersteunden we een orthopedisch centrum, maar sindsdien zijn de projecten sterk geëvolueerd. Zo werken we samen met drie verenigingen: ACLIFIM (Organisatie voor Personen met een Lichamelijke of Motorische Handicap), ANSOC (Nationale Dovenvereniging) en ANCI (Nationale Blindenvereniging). Samen organiseren we onder meer projecten rond beroepsopleidingen of gebarentaal.

revalidatie op communautaire basis in CubaVandaag zet Handicap International zich in Cuba vooral in voor de integrale ontwikkeling van mensen met een handicap binnen hun eigen gemeenschap (ook RCB of revalidatie op communautaire basis genoemd), meer bepaald in de provincies Pinar del Rio en Holguin. “Het project wordt volledig uitgevoerd door onze Cubaanse partners en steunt op een netwerk dat van het nationale niveau doorstroomt naar de basis. Die basis wordt gevormd door “activisten” die rechtstreeks mensen met een handicap ondersteunen in hun dorp of wijk,” vertelt Irène Manterola, directrice van ons programma in Cuba. “Handicap International gaat dan ook een volwaardig part- nerschap aan met een echte uitwisseling van ideeën. We geven hen ook methodologische steun, bijvoorbeeld door opleidingsmodules te ontwikkelen of hen het nodige materiaal te leveren.

De “activisten”, zoals de gemeenschapswerkers daar worden genoemd, zijn essentiële schakels binnen het RCB-netwerk. Ze hebben heel vaak iemand met een handicap in hun rechtstreekse omgeving, maar niet noodzakelijk. Sommigen hebben werk, anderen niet. Maar ze zetten zich wel allemaal belangeloos in om het leven van personen met een handicap in hun gemeenschap op een zeer concrete manier te verbeteren. Of het nu gaat om een lichamelijke, zintuiglijke of mentale handicap.

De komende maanden willen we vooral werken rond mentale handicap”, aldus Sophie Van den Abeele, ergotherapeute. “Personen met een lichamelijke of zintuiglijke handicap profiteren van het werk van de organisaties die hen vertegen- woordigen: zo is er ACLIFIM voor de men- sen met een fysieke handicap, ANSOC (dovenvereniging) en ANCI (blindenvereniging). Maar er bestaat nog geen organisatie die zich specifiek concentreert op mensen met een mentale handicap. Er moet dus gerichte steun komen voor de gemeenschapswerkers zodat ze hun ondersteuning optimaliseren voor mensen met een mentale handicap en hun familie.” De activisten passen dus hun manier van werken aan, want het is niet de be- doeling om iemand te helpen bij zijn medische behandeling of bij de orthopedische apparatuur die hij nodig heeft. We mogen er echter zeker van zijn dat ze stuk voor stuk gemotiveerd zijn om die uitdaging aan te gaan, en dat ze blijven ijveren voor de volwaardige integratie van personen met een handicap.

Meer over dit onderwerp

Onverzettelijke moed! Integratie Revalidatie

Onverzettelijke moed!

25 april 2015. De aarde beeft in Nepal. De 18-jarige Ramesh raakt bedolven onder het puin en verliest zijn beide benen. Dankzij revalidatiesessies en protheses die hij met de steun van Handicap International (HI) kreeg, kan hij vandaag weer stappen en maakt hij zich op voor de Paralympics. De bijzondere weg die hij aflegde, liep niet bepaald van een leien dakje.
“Deze job is super. Mijn handicap doet er niet toe!” Integratie

“Deze job is super. Mijn handicap doet er niet toe!”

“Meermaals kreeg ik een stageplaats aangeboden. Tot ik op gesprek ging en ze mijn handicap zagen, daarna hoorde ik plots niets meer”, zegt Boubacar, een 33-jarige Senegalese jurist. Om situaties zoals deze recht te trekken, leidt Handicap International een project rond waardig werk voor mensen met een beperking.
Terug naar school: "Ik ben zo ongeduldig!" Integratie Revalidatie

Terug naar school: "Ik ben zo ongeduldig!"

Begin september gaan kinderen overal ter wereld terug naar school. De zestienjarige Christella woont in Port-au-Prince, de hoofdstad van Haïti. Na de aardbeving die het land trof in 2010 verloor ze haar linkerbeen. Dankzij de steun van Handicap International heeft Christella een prothese gekregen, volgt ze revalidatiesessies en wordt ze nog steeds regelmatig opgevolgd. Na een mooie zomer ziet Christella er enorm naar uit om terug op de schoolbanken te zitten.