Go to main content

Concrete acties voor mensen met een handicap

Revalidatie
Democratische Republiek Congo
Mensen met en zonder handicap werken samen.

De heer Kinwany is voorzitter van een netwerk van comités voor gemeenschapsgerichte revalidatie. In dat netwerk heeft Handicap International haar eigen project voor gemeenschapsgerichte revalidatie in Kinshasa opgezet. "Het gaat om concrete acties die het leven van mensen met een handicap enorm kunnen verbeteren”, aldus de heer Kinwany.

“In 2010 hebben de comités in de 18 gemeenten van Kinshasa kinderen met een handicap geholpen: ze kregen kinesitherapie en een prothese. Ook hebben 75 van die kinderen een studiebeurs gekregen. Bovendien hebben we in die gemeenschappen enkele werkdagen georganiseerd waarbij ‘mobiliteit' centraal stond. Tijdens die werkdagen hebben we onder meer de toegang tot gebouwen verbeterd. Mensen met een handicap werkten samen met valide personen en toonden zo wat ze in hun mars hebben. Het was voor alle partijen enorm verrijkend.”

Kingabwa in de gemeente Limete is een perfect voorbeeld van efficiënt gemeenschapswerk. In een gebouw met negen kamers wonen 22 gezinnen met een of meerdere mensen met een handicap, onder wie ook kinderen. “Er waren helemaal geen sanitaire voorzieningen. Je kan je dus wel inbeelden hoe ongezond dat was. Die mensen hadden een leven dat we nauwelijks menswaardig kunnen noemen”, vervolgt de heer Kinwany.

Enanga Sabu, adviseur van het comité in die gemeente, bevestigt dat: “Het was een pijnlijke situatie, zowel voor ons als voor onze buren. We hadden al verschillende keren geprobeerd om de situatie te verbeteren, maar zonder succes. Dankzij het comité en Handicap International zijn onze leefomstandigheden verbeterd. Eerst hebben we de omgeving van het huis en dat ernaast opgeruimd. Onze buren hebben ons daarbij geholpen. Daarna hebben we een septische put, toiletten en douches aangelegd.”

Vandaag klagen de buren niet meer over hinder. Een eenvoudige, heel concrete actie heeft er niet alleen voor gezorgd dat de leefomstandigheden van de betrokken gezinnen erop vooruit gegaan zijn; ook de houding van de wijk tegenover de gezinnen met mensen met een handicap is veranderd.
 

Meer over dit onderwerp

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"
© Davide Preti/HI
Revalidatie

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"

Een infectie aan haar been na de aardbeving, kostte Maryse (44) bijna 10 jaar geleden haar rechterbeen. Haar handicap heeft haar echter niet kleingekregen.

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput."
© Gilles Lordet / HI
Mijnen en andere wapens Revalidatie

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput."

Suad Al-Qadri werkt als psychosociale hulpverlener voor HI in Sana’a, de hoofdstad van Jemen. Ze vertelt over de mentale toestand van de patiënten die door HI geholpen worden en de gevolgen van bombardementen op de psychologische gezondheid van de bevolking.

Bangladesh : « We zijn afhankelijk van de hulp in het kamp» Revalidatie

Bangladesh : « We zijn afhankelijk van de hulp in het kamp»

In een hoek van het vaste revalidatiecentrum van Handicap International in het Ukhiya-vluchtelingenkamp zit de 6-jarige Hamas. Hij werd door een hersenverlamming getroffen toen hij één jaar was. Hij staat vandaag in het middelpunt van de belangstelling omdat hij een revalidatiesessie volgt met Redwanul, kinesitherapeut van Handicap International.