Go to main content

Actie voor een betere toekomst in Haïti

Noodhulp
Haïti
De aardbeving in Haïti op 12 januari 2010 was een van de zwaarste aardbevingen ooit ter wereld en trof de lokale bevolking ongemeen hard. Handicap International lanceerde meteen een van de grootste operaties uit haar geschiedenis om hulp te bieden aan gewonden, kwetsbaren, mensen die een amputatie moesten ondergaan en andere personen met een handicap. Vijf jaar later start Handicap International nog steeds nieuwe projecten op en verzekert ze dat haar hulp een duurzaam karakter heeft.

De aardbeving in Haïti op 12 januari 2010 was een van de zwaarste aardbevingen ooit ter wereld en trof de lokale bevolking ongemeen hard. Handicap International lanceerde meteen een van de grootste operaties uit haar geschiedenis om hulp te bieden aan gewonden, kwetsbaren, mensen die een amputatie moesten ondergaan en andere personen met een handicap. Vijf jaar later start Handicap International nog steeds nieuwe projecten op en verzekert ze dat haar hulp een duurzaam karakter heeft.

Handicap International is sinds 2008 actief in het Caraïbische land. Na de aardbeving in 2010 werden extra teams ingezet, die tijdens een twee jaar durende noodfase steun gaven aan mensen met een handicap, tijdelijke opvangplaatsen voorzagen en risicoplannen voor natuurrampen hielpen implementeren. Daarna kwam te focus te liggen op ontwikkelingswerk om de nodige zorginfrastructuren op te bouwen voor mensen met een handicap en om ervoor te zorgen dat ze op een volwaardige manier worden opgenomen in de Haïtiaanse samenleving.

De activiteiten van de organisatie kunnen momenteel worden opgedeeld in drie grote domeinen: revalidatie, inclusie en risicopreventie en –beheer van natuurrampen.

 Revalideren, een grote uitdaging

Na de aardbeving in Haïti ondergingen meer dan 2.000 mensen een amputatie. Gezien het gebrek aan infrastructuur voor deze patiënten, zette Handicap International in Port-au-Prince met spoed een functioneel revalidatiecentrum op, waar mensen met een handicap protheses en ortheses aangemeten kregen. Enkel al tijdens de noodfase voorzag de organisatie 1.459 mensen van een prothese of orthese.

Na de noodfase wilde Handicap International een langetermijnoplossing voor revalidatiecentra garanderen door haar expertise door te geven aan verschillende partners (Healing Hands for Haiti, het OFATMA Haitian Security Hospital en het centrum Nos Petits Frères et Sœurs), wat ze tot op vandaag nog doet. Daarnaast organiseerde Handicap International een opleiding, zodat ervaren professionals dit werk in de toekomst kunnen voortzetten. Om ervoor te zorgen dat niet alle revalidatiecentra zich in de Haïtiaanse hoofdstad Port-au-Prince bevinden, biedt Handicap International ook steun aan ziekenhuizen in andere regio's. Op die manier krijgt de lokale bevolking ook hier toegang tot medische verzorging.

Leven (verdienen) met een handicap

Om het gebrek aan beroepsmogelijkheden voor mensen met een handicap aan te pakken, leidt Handicap International een project voor de economische inclusie van mensen met een beperking in Port-au-Prince. Sinds april 2014 werkt Handicap International samen met een lokale vereniging - Sant Kore Lavi - aan dit project. Het personeel van de lokale vereniging wordt opgeleid, zodat zij op hun beurt weer projecten voor economische inclusie kunnen ontwikkelen en leiden.

Het project is erop gericht meer dan 200 mensen met een handicap te helpen bij de ontwikkeling van een winstgevende activiteit. Ze worden ondersteund bij de oprichting van hun eigen microproject, krijgen hulp van paramedische diensten en worden bijgestaan bij het inzamelen van fondsen. Tegelijkertijd helpt Handicap International drie economische organisaties bij het ondersteunen en opvolgen van mensen met een handicap.

Tot slot werken er in verschillende regio's ook teams die de inwoners bewust willen maken van het feit dat mensen met een handicap evenzeer kunnen werken.

Dreiging van natuurrampen blijft

In mei 2013 lanceerde Handicap International het project risicobeheer en –preventie van natuurrampen. Het is gericht op een buitenwijk van Port-au-Prince en het departement Sud-Est (gebied van Jacmel), een landelijke of halflandelijke zone waar de infrastructuren enorm zijn achteruitgegaan: de wegen verkeren in slechte staat of worden overspoeld door rivieren die buiten hun oevers treden. Bij natuurrampen zijn de inwoners vaak enkel op zichzelf aangewezen. Daarom zijn preventie- en voorbereidingssessies rond rampen, in samenwerking met de lokale overheden, noodzakelijk

In het kader hiervan worden noodhulpkits uitgedeeld aan 500 gezinnen met ouderen, mensen met een handicap, mensen met chronische ziekten en alleenstaande moeders met kinderen. Het gaat zowel om specifieke kits (met o.a. rolstoelen, looprekken en krukken) als kits met basismateriaal (bv. keukenmateriaal). Handicap International biedt eveneens hygiënekits (zeep, tandenborstels, waterzuiveringstabletten) en beschermingskits (lamp, radio, enz.).

Tezelfdertijd maakt de cel Toegankelijkheid van Handicap International in Haïti de gebouwen die geïdentificeerd werden als toevluchtsoord bij een natuurramp toegankelijker.

Meer over dit onderwerp

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"
© Davide Preti/HI
Revalidatie

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"

Een infectie aan haar been na de aardbeving, kostte Maryse (44) bijna 10 jaar geleden haar rechterbeen. Haar handicap heeft haar echter niet kleingekregen.

Handicap International biedt noodhulp aan Venezolanen
© HI
Noodhulp

Handicap International biedt noodhulp aan Venezolanen

Colombia vangt meer dan een miljoen Venezolaanse vluchelingen op. Handicap International verleent noodhulp aan de bevolking.

Irak: «Diep vanbinnen wist ik het» Noodhulp Revalidatie

Irak: «Diep vanbinnen wist ik het»

Abdel Rahman werd het slachtoffer van een bombardement in Mosoel. Dokters moesten zijn been amputeren. Sindsdien woont hij met zijn familie in het Hasansham-vluchtelingenkamp, waar Handicap International (HI) hem begeleidt.